స్కూల్స్‌లో శారీరక శిక్షలకు చెక్: పిల్లలను కొడితే చట్టపరమైన కఠిన చర్యలు తప్పవు

సాక్షి డిజిటల్ న్యూస్ : ఫిబ్రవరి 14 (ప్రకాశం & మార్కాపురం జిల్లా బ్యూరో ఇంచార్జ్ : షేక్ మక్బూల్ బాష).
పిల్లలను “డిసిప్లిన్” పేరుతో కొట్టడం, అవమానించడం లేదా మానసికంగా వేధించడం పూర్తిగా చట్టవిరుద్ధ మని కేంద్ర మరియు రాష్ట్ర చట్టాలు స్పష్టంగా చెబుతున్నాయి. ప్రభుత్వ పాఠశాలలు కావచ్చు, ప్రైవేట్ విద్యాసంస్థలు కావచ్చు అన్ని సంస్థలకూ ఈ నిబంధనలు సమానంగా వర్తిస్తాయి. విద్య అంటే శిక్ష కాదు, శ్రద్ధతో కూడిన మార్గనిర్దేశం అనే భావనను చట్టాలు బలంగా ప్రతిపాదిస్తున్నాయి. ముఖ్యంగా 2009లో అమలులోకి వచ్చిన విద్యా హక్కు చట్టం ప్రకారం ఏ విద్యార్థిపైనా శారీరక శిక్షలు లేదా మానసిక వేధింపులు చేయరాదు. ఈ చట్టంలోని సెక్షన్ 17 ప్రకారం పిల్లలపై శారీరక, మానసిక హింస నిషేధించబడింది. ఈ నిబంధనలను ఉల్లంఘించినట్లయితే సంబంధిత ఉపాధ్యాయులపై మాత్రమే కాకుండా, స్కూల్ యాజమాన్యం పైనా చర్యలు తీసుకునే అధికారం విద్యాశాఖకు ఉంది. తీవ్రమైన ఉల్లంఘనల సందర్భంలో పాఠశాల గుర్తింపు రద్దు చేసే వరకు చర్యలు తీసుకోవచ్చు. అదేవిధంగా జువెనైల్ జస్టిస్ (కేర్ అండ్ ప్రొటెక్షన్ ఆఫ్ చిల్డ్రెన్) చట్టం – 2015 లోని సెక్షన్ 75 ప్రకారం పిల్లలపై క్రూరత్వం ప్రదర్శించడం శిక్షార్హమైన నేరంగా పరిగణించబడుతుంది. కొట్టడం, అవమానించడం, ఉద్దేశపూర్వకంగా హాని చేయడం లేదా మానసికంగా బాధ పెట్టడం అన్నీ “Cruelty to Child” కిందకు వస్తాయి. ఈ నేరానికి గరిష్టంగా మూడు సంవత్సరాల వరకు జైలు శిక్ష లేదా జరిమానా లేదా రెండూ విధించవచ్చు. టీచర్ అయినా, ప్రిన్సిపల్ అయినా, యాజమాన్యం అయినా ఎవరూ చట్టానికి మించి కాదని న్యాయ నిపుణులు స్పష్టం చేస్తున్నారు. ఇక శారీరక గాయాలు కలిగించే విధంగా పిల్లలను కొట్టినట్లయితే భారతీయ శిక్షా స్మృతి సెక్షన్ 323 లేదా 324 కింద క్రిమినల్ కేసులు నమోదవుతాయి. పోలీస్ స్టేషన్‌లో ఎఫ్‌ఐఆర్ నమోదు చేసి కోర్టు విచారణ జరపడం తప్పనిసరి. “పాఠం చెప్పడానికి” లేదా “శిక్షణ కోసం” అన్న కారణం చట్టపరంగా రక్షణ కాదని న్యాయవాదులు చెబుతున్నారు. మానసిక వేధింపులు కూడా అంతే తీవ్రమైన నేరాలుగా పరిగణించబడుతున్నాయి. పిల్లలను అందరి ముందు అవమానించడం, తిట్టడం, బెదిరించడం, ఇతరులతో పోల్చి తక్కువ చేసి చూపించడం వంటి చర్యలు మానసిక హింస కిందకు వస్తాయి. ఇవి విద్యా హక్కు చట్టం మరియు జువెనైల్ జస్టిస్ చట్టాల ఉల్లంఘనగా పరిగణించబడతాయి. ఇలాంటి ఘటనలపై చైల్డ్ వెల్ఫేర్ కమిటీ (CWC) దర్యాప్తు చేపట్టే అధికారం కలిగి ఉంది. అవసరమైతే సంబంధిత అధికారులపై క్రిమినల్ చర్యలు కూడా ప్రారంభమవుతాయి. పిల్లలను స్కూల్‌లో కొట్టినట్లయితే లేదా వేధించినట్లయితే తల్లిదండ్రులు, సంరక్షకులు ముందుకు వచ్చి ఫిర్యాదు చేయాల్సిన బాధ్యత ఉంది. మొదట స్కూల్ యాజమాన్యానికి లిఖితపూర్వక ఫిర్యాదు చేయాలి. స్పందన లేకపోతే జిల్లా విద్యాశాఖ అధికారులను సంప్రదించాలి. పరిస్థితి తీవ్రంగా ఉంటే పోలీస్ స్టేషన్‌లో కేసు నమోదు చేయవచ్చు. అలాగే 1098 చైల్డ్‌లైన్‌కు సమాచారం ఇవ్వవచ్చు. ఇది కేవలం హక్కు మాత్రమే కాదు, పిల్లల భవిష్యత్తు కోసం తల్లిదండ్రుల సామాజిక బాధ్యత కూడా. విద్య అనేది భయంతో నేర్పించే ప్రక్రియ కాదు, అది గౌరవంతో, ప్రేమతో, సహనంతో ముందుకు తీసుకెళ్లే ప్రక్రియ. శారీరక శిక్షలు పిల్లల్లో భయం, ఆత్మవిశ్వాసలేమి, మానసిక ఒత్తిడి పెంచుతాయని విద్యా నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు. బాలల హక్కులను పరిరక్షించడం ప్రతి ఉపాధ్యాయుడు, ప్రతి విద్యాసంస్థ, ప్రతి తల్లిదండ్రి బాధ్యత. “డిసిప్లిన్” పేరుతో హింసకు చోటు లేదని చట్టాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. గౌరవంతో పెరిగిన పిల్లలే ఆరోగ్యమైన, సురక్షితమైన సమాజానికి పునాది అని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు. పిల్లలను కొట్టడం, బెదిరించడం, అవమానించడం వంటి చర్యలు ఇప్పటికీ కొన్ని విద్యాసంస్థల్లో “శిక్షణ పద్ధతి”గా కొనసాగుతున్నాయనే ఆరోపణలు వస్తున్న నేపథ్యంలో, నిపుణులు మరియు బాలల హక్కుల సంఘాలు కఠిన హెచ్చరికలు జారీ చేస్తున్నాయి. విద్యాసంస్థలు జ్ఞానం అందించే ఆలయాలుగా ఉండాలి గానీ, భయానక వాతావరణం సృష్టించే ప్రదేశాలుగా మారకూడదని వారు స్పష్టం చేస్తున్నారు. పిల్లలపై హింసకు సంబంధించి ఎలాంటి రాజీ ఉండదని చట్టాలు చెబుతున్నప్పటికీ, అమలు విషయంలో నిర్లక్ష్యం ఉంటే బాధితుల భవిష్యత్తు ప్రమాదంలో పడుతుందని ఆందోళన వ్యక్తమవుతోంది.
శారీరక శిక్షల వల్ల పిల్లల్లో మానసిక ఆందోళన, పాఠశాలపై భయం, చదువుపై ఆసక్తి కోల్పోవడం, దీర్ఘకాలిక మానసిక గాయాలు వంటి తీవ్రమైన ప్రభావాలు కనిపిస్తున్నాయని సైకాలజిస్టులు చెబుతున్నారు. ఒకసారి భయంతో మౌనంగా మారిన బాలుడు లేదా బాలిక తమ హక్కుల కోసం మాట్లాడలేని స్థితికి చేరుకుంటారు. ఇది విద్యా వ్యవస్థకు ప్రమాదకర సంకేతం. “డిసిప్లిన్” పేరుతో చేసే హింస అసలు క్రమశిక్షణ కాదని, అది అధికార దుర్వినియోగమని బాలల హక్కుల నిపుణులు స్పష్టం చేస్తున్నారు. ప్రతి పాఠశాలలో యాంటీ-కార్పొరల్ పనిష్మెంట్ పాలసీ స్పష్టంగా అమలు చేయడం, టీచర్లకు కౌన్సెలింగ్ మరియు చైల్డ్ సైకాలజీపై శిక్షణ ఇవ్వడం, ఫిర్యాదులపై తక్షణ విచారణ జరపడం అత్యవసరమని అధికారులు సూచిస్తున్నారు. ఫిర్యాదు వచ్చిన వెంటనే అంతర్గత విచారణ కమిటీ ఏర్పాటు చేసి, బాధిత విద్యార్థికి రక్షణ కల్పించాలి. అవసరమైతే సస్పెన్షన్, డిపార్ట్‌మెంటల్ యాక్షన్, క్రిమినల్ కేసులు నమోదు చేయడంలో ఆలస్యం చేయకూడదు. తల్లిదండ్రులు కూడా మౌనంగా ఉండకూడదు. పిల్లలు ఇంటికి వచ్చి భయంతో మాట్లాడకపోవడం, పాఠశాలకు వెళ్లడానికి నిరాకరించడం, అనూహ్యంగా ప్రవర్తనలో మార్పులు కనిపించడం వంటి సంకేతాలను నిర్లక్ష్యం చేయరాదు. ప్రతి ఫిర్యాదు సమాజం తరఫున ఒక గట్టి సందేశంగా మారాలి. “పిల్లలపై హింసకు సహనం లేదు” అనే సందేశం. విద్యా వ్యవస్థలో గౌరవం, ప్రేమ, సహనం ప్రధాన విలువలుగా మారినప్పుడే సమాజం ఆరోగ్యంగా ఎదుగుతుంది. చట్టాలు ఉన్నాయంటే సరిపోదు, అవి కఠినంగా అమలైతేనే మార్పు సాధ్యమవుతుంది. పిల్లల గౌరవాన్ని కాపాడటం ప్రతి ఉపాధ్యాయుడి ధర్మం, ప్రతి తల్లిదండ్రి బాధ్యత, ప్రతి అధికారికి కర్తవ్యం. భయంతో కాదు, గౌరవంతో పెరిగే పిల్లలే భవిష్యత్తు భారతానికి బలమైన పునాది.